Του Steve Forbes
Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε την Τετάρτη ότι η πτώση του δολαρίου είναι θετική. Λάθος. Σημαίνει ότι μας περιμένουν προβλήματα.
Η αμερικανική οικονομία είναι σε αρκετά καλή κατάσταση, ιδίως σε σύγκριση με την υπόλοιπη παγκόσμια οικονομία. Αλλά αυτή η όλο και πιο όμορφη οικονομική εικόνα θα υποστεί καταστροφικές συνέπειες αν δεν στηρίξουμε το δολάριο που βυθίζεται. Ασταθές δολάριο σημαίνει μελλοντικά πληθωρισμό. Και αυτό σημαίνει πολιτική καταστροφή για τον πρόεδρο Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Ο ορισμός του πληθωρισμού είναι η πτώση της αξίας ενός νομίσματος.
Η υποτίμηση του δολαρίου κατέστρεψε τις προεδρίες των Ρίτσαρντ Νίξον, Τζίμι Κάρτερ και Τζορτζ Μπους. Η αύξηση των τιμών υπονόμευσε την προεδρία του Μπάιντεν.
Γιατί λοιπόν ο Τραμπ επικροτεί την πτώση του δολαρίου; Λόγω της εσφαλμένης αλλά επίμονης πεποίθησης ότι η μείωση της αξίας ενός νομίσματος τονώνει την οικονομία μιας χώρας, αφού οι εξαγωγές της γίνονται φθηνότερες και οι εισαγωγές της ακριβαίνουν. Σύμφωνα με αυτήν τη λογική, περισσότερες εξαγωγές σημαίνουν περισσότερες πωλήσεις για τους εγχώριους εξαγωγείς. Ακριβότερες εισαγωγές σημαίνουν ότι οι εγχώριοι αγοραστές θα αγοράζουν περισσότερα εγχώρια προϊόντα. Ιδού η ευημερία!
Στον πραγματικό κόσμο, ένα τέτοιο πλεονέκτημα –αν συμβεί– εξαφανίζεται γρήγορα. Στην καλύτερη περίπτωση, είναι ένα πολύ σύντομο ισοδύναμο της "υπερέντασης" στην εμπορική δραστηριότητα. Οι τιμές –και τα πρότυπα της αγοράς– αναπροσαρμόζονται. Το ίδιο και το κόστος. Η υποτίμηση αποδεικνύεται ένας κρυφός φόρος.
Θέλει ο πρόεδρος Τραμπ να αποχωρήσει από το Οβάλ Γραφείο το 2029, όπως αποχώρησε ο Τζορτζ Μπους το 2009;
Μην παρασύρεστε από την ανοδική πορεία της χρηματιστηριακής αγοράς. Οι μετοχές σημείωσαν αρχικά άνοδο και μετά την απόφαση του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον να αποσυνδέσει το δολάριο από τον "χρυσό κανόνα". Η οικονομία αναπτύχθηκε. Στη συνέχεια, όλα κατέρρευσαν, οδηγώντας στη χειρότερη οικονομική συρρίκνωση των τελευταίων δεκαετιών. Το ίδιο μοτίβο επαναλήφθηκε και την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Ο πρόεδρος Τραμπ γνωρίζει τι είδους οικονομία κληρονόμησε από τον Τζο Μπάιντεν, κυρίως χάρη στο λιγότερο αξιόπιστο δολάριο.
Αυτό που οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες, στρατιωτικοί αξιωματούχοι και οικονομολόγοι δεν κατανοούν είναι ότι ένα σταθερό, αξιόπιστο νόμισμα αποτελεί πηγή εθνικής ισχύος. Τα ισχυρά, αξιόπιστα νομίσματα έπαιξαν σημαντικό ρόλο για να γίνουν η Ολλανδία και η Μ. Βρετανία παγκόσμιες δυνάμεις. Το ίδιο συνέβη και με τις κάποτε αδύναμες Ηνωμένες Πολιτείες, αφότου απόκτησαν την ανεξαρτησία τους και το δολάριο –με τη σειρά του– απέκτησε κύρος ανάλογο με του χρυσού.
Αντί να υποστηρίζει το αδύναμο δολάριο, ο πρόεδρος Τραμπ θα μπορούσε να πραγματοποιήσει την επιθυμία του για μια ισχυρή Αμερική, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, καθιστώντας το δολάριο τον αδιαμφισβήτητο βασιλιά των νομισμάτων. Αυτό θα διέλυε τις φιλοδοξίες των BRIC, ειδικά της Κίνας και της Ρωσίας, να αντικαταστήσουν το δολάριο στο διεθνές εμπόριο.
Πώς; Ανατρέποντας τον καταστροφικό τρόπο λειτουργίας της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Η Fed πιστεύει ότι η ευημερία προκαλεί πληθωρισμό, και έτσι χαράζει τις πολιτικές της με μια αντι-αναπτυξιακή προκατάληψη: ολέθριο και παράλογο.
Είναι απίστευτο, αλλά όταν η Federal Reserve καθορίζει τη νομισματική πολιτική της, αγνοεί την αξία του δολαρίου και τον αντίκτυπο που έχουν οι φόροι και το κανονιστικό πλαίσιο στην οικονομική δραστηριότητα. Είναι σαν να αγνοείς τις μετεωρολογικές συνθήκες όταν πιλοτάρεις ένα αεροπλάνο. Ο στόχος της Fed θα πρέπει να είναι η σταθερότητα του δολαρίου και όχι η προσπάθεια χειραγώγησης της οικονομίας μέσω του καθορισμού των επιτοκίων. Η κατάσταση στον πλανήτη είναι επισφαλής, με τεράστια χρέη, ανεπαρκή ανάπτυξη και αδύναμα νομίσματα παντού, όπως αποδεικνύεται από την τιμή του χρυσού.
Το πρόσωπο που θα επιλέξει ο Τραμπ για να ηγηθεί της Fed θα πρέπει να κατανοεί την ανάγκη για ένα αξιόπιστο δολάριο και τον τρόπο με τον οποίο θα επιτευχθεί αυτό.
