Μια στρατηγική του 19ου αιώνα δεν θα λύσει τα προβλήματα των ΗΠΑ στον 21ο

Πρόσθεσε το forbesgreece.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Μια στρατηγική του 19ου αιώνα δεν θα λύσει τα προβλήματα των ΗΠΑ στον 21ο

Του William Hartung

Η κυβέρνηση Τραμπ δημοσίευσε την προηγούμενη εβδομάδα την Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας (NSS). Η NSS είναι πρόδρομος της Εθνικής Στρατηγικής Άμυνας (NDS) — μιας έκθεσης που αναλύει πιο λεπτομερώς τις στρατιωτικές προτεραιότητες και τη στρατηγική των ΗΠΑ. Η NDS αναμένεται να δημοσιευθεί προσεχώς.

Από μια οπτική το νέο έγγραφο για την ασφάλεια θα μπορούσε να έχει γραφτεί πριν από 200 χρόνια, καθώς μοιάζει με το "Δόγμα Μονρόε" προειδοποιώντας τους αντιπάλους των ΗΠΑ να μην επιδιώκουν τη στρατιωτική τους παρουσία στο Δυτικό Ημισφαίριο. Ορισμένοι αναλυτές έχουν αρχίσει να αποκαλούν αυτό το έγγραφο "Δόγμα Ντονρόε", προς... τιμήν του Ντόναλντ Τραμπ. Ναι, η Κίνα, η Μέση Ανατολή και η Ευρώπη είναι θέματα στα οποία δίνει βάση η έκθεση, αλλά το Δυτικό Ημισφαίριο έχει προτεραιότητα. 

Η πιο επικίνδυνη εφαρμογή της στρατηγικής της Ουάσιγκτον στο Δυτικό Ημισφαίριο είναι το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης στη Βενεζουέλα, μια εξαιρετικά επικίνδυνη κίνηση που θα μπορούσε να έχει σημαντικό κόστος τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε ανθρώπινες ζωές. Η αιτιολογία για την επίθεση στη Βενεζουέλα —ότι εξάγει μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες— είναι υπερεκτιμημένη. Πρόσφατη ανάλυση των New York Times εξηγεί γιατί είναι λανθασμένη η εστίαση στη Βενεζουέλα:

"Η εστίαση του κ. Τραμπ στη Βενεζουέλα δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα: το μεγαλύτερο μέρος της κοκαΐνης παράγεται και διακινείται λαθραία από άλλα κράτη της Λατινικής Αμερικής, σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κολομβίας και των Ηνωμένων Εθνών".

Επιπλέον, η Βενεζουέλα δεν παράγει καθόλου φαιντανύλη. Η φαιντανύλη είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ναρκωτικά που διακινούνται λαθραία στις ΗΠΑ και ο πρόεδρος Τραμπ την έχει βάλει στο στόχαστρό του.

Ορισμένοι από τους υποστηρικτές μιας αμερικανικής επέμβασης στη Βενεζουέλα υποστηρίζουν ότι η ανατροπή του καθεστώτος Μαδούρο θα ήταν σχετικά απλή υπόθεση. Η ιστορία δείχνει το αντίθετο. Οι προηγούμενες προσπάθειες των ΗΠΑ για αλλαγή του καθεστώτος δεν είχαν καλή κατάληξη. Αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπους διαβεβαίωνε την κοινή γνώμη ότι ο πόλεμος για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν θα ήταν "παιχνιδάκι". Αντιθέτως, ήταν ένας 20ετής πόλεμος που στοίχισε πάνω από 1 τρισ. δολάρια και δεκάδες χιλιάδες ζωές από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Το αποτέλεσμα αυτής της αιματοχυσίας ήταν ένα αδιάλλακτο καθεστώς στο Ιράκ που διευκόλυνε το ISIS να εδραιωθεί στη χώρα.

Εν ολίγοις, οι Αμερικανοί πολίτες και το Κογκρέσο πρέπει να είναι επιφυλακτικοί με τους "προφήτες" που κάνουν λόγο για γρήγορη και εύκολη αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα. Το ενδεχόμενο κόστος θα είναι βαρύ και η λογική δεν φαίνεται να τίθεται σε εφαρμογή. Γι' αυτό και μια ομάδα γερουσιαστών και βουλευτών και από τα δύο κόμματα υπέβαλε ψήφισμα για να εμποδίσει έναν πόλεμο με τη Βενεζουέλα. 

Η νέα πολιτική της Ουάσινγκτον για το Δυτικό Ημισφαίριο δεν θα γίνει σε βάρος των δαπανών που προορίζονται για την προετοιμασία ενός πολέμου με την Κίνα και τη διατήρηση της ικανότητας των ΗΠΑ να παρεμβαίνουν οπουδήποτε στον κόσμο σε σύντομο χρονικό διάστημα. Χωρίς αλλαγές σε αυτή την κακοσχεδιασμένη στρατηγική "κάλυψης του πλανήτη", ο τρέχων προϋπολογισμός του Πενταγώνου, που φτάνει το εντυπωσιακό ποσό του 1 τρισ. δολαρίων, θα αυξηθεί κατά πολύ, γεγονός που σημαίνει ότι θα αυξηθούν το έλλειμμα και τα απαραίτητα κεφάλαια για την αντιμετώπιση άλλων εθνικών προτεραιοτήτων.

Η Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας εστιάζει πολύ συχνά σε λάθος προβλήματα ή χρησιμοποιεί λάθος εργαλεία για να αντιμετωπίσει πραγματικά προβλήματα. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Οι ΗΠΑ χρειάζονται μια Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας που να βασίζεται στις πραγματικότητες του 21ου αιώνα και όχι μια επιστροφή στις αποτυχημένες πολιτικές του παρελθόντος.

Περισσότερα από Forbes

Ο Τραμπ αυξάνει το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ, ενώ μειώνει το δικό του

Από την παγίδα του χρέους στη ρευστότητα και η κρίση του 2024.

Μπορεί ο Τραμπ να κάνει deal τύπου Βενεζουέλας για το πετρέλαιο με το Ιράν;

Μπορεί να φαίνεται σαν μια τρελή ιδέα, αλλά αυτή τη στιγμή ο πόλεμος δεν έχει ορατό τέλος.

Χωρίς την Κίνα δεν υπάρχει η "οικονομική D-Day" του Τραμπ για το Ιράν

Έως τώρα το Πεκίνο δεν δείχνει διατεθειμένο να προσφέρει στην Ουάσινγκτον αυτό το πλεονέκτημα.

Γιατί οι επενδυτές πρέπει να παραμείνουν bullish εν όψει αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών

Έχουν περισσότερα να κερδίσουν όταν δεν εστιάζουν στον κομματικό θόρυβο στις ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ θέλουν το Ιράκ, αλλά Ιράν και Κίνα δεν το "παραδίδουν"

Μια ξεκάθαρη επιλογή στρατοπέδου θα δυσχέραινε τη Βαγδάτη να υλοποιήσει τις οικονομικές της δεσμεύσεις.

Το Ιράν υπερέβη τα όρια και ο Τραμπ πρέπει να "τελειώσει τη δουλειά"

Παραβιάζοντας κατάφωρα το Μνημόνιο Κατανόησης, η Τεχεράνη έκανε μεγάλη χάρη στον Ελεύθερο Κόσμο.

Η συμφωνία Ιράν-Ουάσινγκτον είναι ανάπαυλα – όχι ειρήνη

Το Ιράν δεν κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων επειδή έχασε. Κάθισε επειδή ο χρόνος τελείωνε.

Το Ιράν μπορεί να κλείνει το Ορμούζ "όποτε θέλει" μετά από αυτόν τον πόλεμο

Η Τεχεράνη διευρύνει τη στρατηγική της για την παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας σε περίπτωση που ναυαγήσουν οι συνομιλίες.

Συμφωνία Ουάσινγκτον-Τεχεράνης: Τι κερδίζουν και τι χάνουν ΗΠΑ, Ιράν, Ισραήλ, Κίνα και Κόλπος

Η Ουάσιγκτον αγόρασε ηρεμία. Το Ιράν: επιρροή. Το Ισραήλ έχασε τη διπλωματική του δυναμική.

Η νέα γεωπολιτική εξίσωση στον Νότιο Καύκασο για ΗΠΑ, Ρωσία και Ιράν

Πώς θα επηρεάσουν την περιοχή οι πρόσφατες εκλογές στην Αρμενία και η νίκη του Πασινιάν.

Η ιρανική επιθετικότητα είναι αντιπερισπασμός στην οικονομική κατάρρευση

Πώς οι πρόσφατες επιθέσεις εντείνουν την περιφερειακή αστάθεια και το πρόβλημα του Ιράν με τις εξαγωγές.