Του Steve Forbes
Η επιτυχία του Ντόναλντ Τραμπ στη δεύτερη θητεία εξαρτάται από την έγκριση ενός νομοσχεδίου ουσιαστικών φορολογικών περικοπών - και μάλιστα γρήγορα. Μια υποτονική και πληθωριστική οικονομία ήταν ο μεγαλύτερος παράγοντας που βύθισε τους Δημοκρατικούς τον Νοέμβριο.
Αυτό το γεγονός θα πρέπει να ωθήσει τους Ρεπουμπλικανούς να πιέσουν για μια τεράστια μείωση φόρων το 2025 όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Το φορολογικό νομοσχέδιο του προέδρου Τραμπ για το 2017 λήγει στα τέλη του επόμενου έτους. Η μη ανανέωσή του - και, μάλιστα, η ενίσχυση του με περισσότερες φορολογικές περικοπές - θα έβλαπτε σοβαρά την οικονομία εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών για το Κογκρέσο το 2026, δίνοντας στους Δημοκρατικούς ένα αποφασιστικό πλεονέκτημα. Η ανάληψη από τους Δημοκρατικούς του ελέγχου τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία θα αποτελούσε "κόλαση" για τον Λευκό Οίκο και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (GOP) πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2028. Περιττό να πούμε, θα έβλαπτε τους περισσότερους Αμερικανούς - και τον κόσμο.
Ο έλεγχος του GOP στη Βουλή σήμερα είναι ήδη επισφαλής. Επιπλέον, οι περισσότερες διαφιλονικούμενες έδρες της Γερουσίας το 2026 κατέχονται από Ρεπουμπλικάνους, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη διατήρηση του ελέγχου του άνω σώματος του Κογκρέσου.
Η ομάδα Τραμπ θα πρέπει να αρχίσει να συντάσσει μια πρόταση μείωσης φόρων το συντομότερο δυνατόν. Μια εκκίνηση ήδη από τον Ιανουάριο θα μπορούσε να δημιουργήσει κρίσιμη ώθηση για την ταχεία έγκριση ενός πακέτου και από τα δύο σώματα του Κογκρέσου μέσω μιας διαδικασίας συμφιλίωσης.
Υπάρχει επείγουσα ανάγκη όχι μόνο να διατηρηθούν οι φορολογικές περικοπές του 2017, αλλά και να προστεθούν νέες μειώσεις για να διασφαλιστεί η πραγματική ευημερία. Βρισκόμαστε σε μια ασταθή κατάσταση σήμερα, επειδή υπερβολικά μεγάλο μέρος της αύξησης του ΑΕΠ εξαρτάται από τις κρατικές δαπάνες, οι οποίες πρέπει οπωσδήποτε να περιοριστούν.
Η καθυστέρηση μιας μεγάλης φορολογικής μείωσης καθυστερεί μια μεγάλη έκρηξη. Για να λάβουν αποφάσεις για επενδύσεις και προσλήψεις, οι επιχειρήσεις και οι επιχειρηματίες πρέπει να γνωρίζουν ποιοι θα είναι οι κανόνες του παιχνιδιού. Το ίδιο για άτομα που αντιμετωπίζουν τις δικές τους οικονομικές καταστάσεις.
Αυτό δεν αποτελεί θεωρητικό σχήμα. Οι μεγάλες μειώσεις των φορολογικών συντελεστών της πρώτης θητείας του Ρόναλντ Ρίγκαν άργησαν μοιραία να ενεργοποιηθούν, πράγμα που σήμαινε ότι η πραγματική ώθηση δεν ήρθε παρά το 1983. Η οικονομία υπέφερε από την καθυστέρηση και οι Δημοκρατικοί σημείωσαν σημαντικά κέρδη στη Βουλή στις ενδιάμεσες εκλογές.
Ένα παρόμοιο λάθος έγινε στην πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ. Το φορολογικό νομοσχέδιο καθυστέρησε και τελικά δεν πέρασε παρά τον Δεκέμβριο του 2017. Χάθηκε ένας χρόνος επιπλέον ανάπτυξης και οι Ρεπουμπλικάνοι ηττήθηκαν αποφασιστικά στις εκλογές για τη Βουλή, με τη Νάνσυ Πελόζι να γίνεται πρόεδρός της.
Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν πρέπει να πέσουν ξανά στην παγίδα της καθυστέρησης.
Ένα μεγάλο νομοσχέδιο πρέπει, φυσικά, να περιλαμβάνει την εκπλήρωση των υποσχέσεων του προέδρου Τραμπ σχετικά με τα φιλοδωρήματα, την κοινωνική ασφάλιση και έναν εταιρικό φόρο 15% για τα εγχώρια κέρδη. Επιπλέον, η μείωση του φόρου επί των κεφαλαιακών κερδών, που τώρα είναι σχεδόν 24%, θα έδινε στην οικονομία την απαραίτητη ώθηση.
Το θετικό εδώ θα ήταν διπλό. Πρώτον, ένας χαμηλότερος συντελεστής θα τόνωνε τις επενδύσεις και τις υψηλότερες τιμές για τις μετοχές - και τα δύο καλά πράγματα για την οικονομία. Δεύτερον, θα συγκέντρωνε αμέσως περισσότερα έσοδα επειδή οι άνθρωποι θα ήταν πιο πρόθυμοι να πραγματοποιήσουν κέρδη. Κάθε φορά που μειώνεται η εισφορά επί των κεφαλαιακών κερδών, τα έσοδα αυξάνονται αμέσως.
Το GOP θα πρέπει επίσης να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές εισοδήματος φυσικών προσώπων. Ο Ronald Reagan το έκανε και τα αποτελέσματα ήταν υπέροχα. Οι Ρεπουμπλικάνοι θα μπορούσαν επίσης να διευρύνουν τις κλίμακες στους ομοσπονδιακούς φόρους εισοδήματος, έτσι ώστε καθώς τα εισοδήματα των ανθρώπων αυξάνονται, να μην πλήττονται αμέσως από την προσγείωση σε υψηλότερο φορολογικό κλιμάκιο. Κάτι τέτοιο θα ενίσχυε επίσης τα κίνητρα οικονομικής μεγέθυνσης.
Όσον αφορά τα όρια στις πολιτειακές και τοπικές φορολογικές εκπτώσεις, ο David Hoppe, έμπειρο επιτελικό στέλεχος στην Ουάσινγκτον, σημείωσε στη Wall Street Journal ότι το ζήτημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί "αλλάζοντας την τρέχουσα γλώσσα [στο νομοσχέδιο του 2017] για την εξάλειψη της ποινής για ζευγάρια που υποβάλλουν από κοινού φορολογική δήλωση".
Οι νέες φοροελαφρύνσεις πρέπει να γίνουν αναδρομικά. Φανταστείτε τον θετικό αντίκτυπο στο ηθικό του έθνους εάν αργότερα το 2025 - ή τον Ιανουάριο του 2026, το αργότερο - οι άνθρωποι παρατηρήσουν μεγάλη ώθηση στους μισθούς τους.
Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να έχει υπόψη του το GOP: οι δασμοί. Ανάλογα με τις περιστάσεις, ο πρόεδρος Τραμπ πιθανότατα θα επιβάλει κάποιους. Θα χρειαστούμε μεγάλες φορολογικές περικοπές για να τους αντισταθμίσουμε.
Οι Ρεπουμπλικάνοι θα πρέπει να θυμούνται ότι η πολιτική τους τύχη - και η ευημερία του έθνους - εξαρτώνται από μια ζωντανή οικονομία. Και αυτό στηρίζεται σε έναν μεγάλο - και άμεσο - φορολογικό νομοσχέδιο.
