Του Brandon Kochkodin
Ο λόγος χρυσού προς ασήμι (η τιμή μιας ουγγιάς χρυσού διαιρούμενη με την τιμή μιας ουγγιάς ασήμι) έχει πέσει κάτω από το 50 για πρώτη φορά από τον Μάρτιο του 2012. Αυτό σημαίνει ότι το ασήμι διαπραγματεύεται στο υψηλότερο επίπεδό του σε σχέση με τον χρυσό τα τελευταία 14 χρόνια, εν μέσω ενός ράλι 80% που έχει σημειώσει το κίτρινο μέταλλο τους τελευταίους 12 μήνες, ξεπερνώντας τα 5.100 δολάρια η ουγγιά. Στο ίδιο διάστημα το ασήμι έχει ενισχυθεί κατά 250% στα 110 δολάρια η ουγγιά. Και τα δύο μέταλλα έχουν καταγράψει ιστορικά υψηλά.
Πίσω από αυτές τις κινήσεις κρύβεται η ανησυχία των επενδυτών. Οι πόλεμοι στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή συνεχίζονται. Οι εμπορικές εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας κλιμακώνονται ξανά. Η εμπιστοσύνη στο δολάριο εξασθενεί καθώς το χρέος των ΗΠΑ αυξάνεται και ο πληθωρισμός επιμένει πάνω από 2%. Στο μεταξύ, οι πολιτικοί ηγέτες προειδοποιούν ότι το μεταπολεμικό παγκόσμιο σύστημα καταρρέει. Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός την περασμένη εβδομάδα, ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ δήλωσε ότι η "διεθνής τάξη που βασίζεται σε κανόνες" γκρεμίζεται. Το σύστημα αυτό έχει δομηθεί επί δεκαετίες πάνω στις εμπορικές και χρηματοοικονομικές συνεργασίες που ακολούθησαν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν αυτή η τάξη κλονίζεται, οι επενδυτές στρέφονται σε περιουσιακά στοιχεία που πιστεύουν ότι θα διατηρήσουν την αξία τους ανεξαρτήτως των παγκόσμιων πολιτικών και νομισματικών εξελίξεων.
Η τελευταία φορά που ο δείκτης έπεσε τόσο χαμηλά ήταν τον Μάρτιο του 2012. Η περίοδος αυτή συνέπεσε με την "Επιχείρηση Twist" της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Η Fed προσπαθούσε να συγκρατήσει τα μακροπρόθεσμα επιτόκια αγοράζοντας ομόλογα μακράς διαρκείας αξίας 667 δισ. δολαρίων και πουλώντας βραχυπρόθεσμα. Η "Επιχείρηση Twist", που θεωρήθηκε ως ο τρίτος γύρος ποσοτικής χαλάρωσης, προκάλεσε ανησυχίες ότι η κεντρική τράπεζα εξαντλούσε τα συμβατικά εργαλεία της και αναθεώρησε τους κανόνες της νομισματικής πολιτικής. Οι χαμηλότερες αποδόσεις έκαναν τα μετρητά και τα ομόλογα λιγότερο ελκυστικά για την τοποθέτηση χρημάτων. Αντ' αυτού, οι επενδυτές στράφηκαν σε περιουσιακά στοιχεία που πίστευαν ότι θα διατηρούσαν την αξία τους σε περίπτωση που η χαλαρή νομισματική πολιτική αποδυνάμωνε το δολάριο. Τόσο ο χρυσός όσο και το ασήμι σημείωσαν άνοδο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εκείνη την περίοδο.
Το πλαίσιο αυτό αιτιολογεί την άνοδο των τιμών των πολύτιμων μετάλλων. Η ταχύτητα με την οποία κινείται ανοδικά το ασήμι έναντι του χρυσού εξηγείται πιο δύσκολα.
Η ιστορία δείχνει ότι το φαινόμενο είναι σπάνιο. Από το 1985, ο λόγος χρυσού προς ασήμι κυμαίνεται κατά μέσο όρο στο 70. Έχει πέσει κάτω από το 50 μόνο στο 6% των ημερών διαπραγμάτευσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανακάμψει αμέσως - ή να ανακάμψει γενικώς. Οι πόλεμοι, το χρέος και ο πληθωρισμός εξακολουθούν να "στέλνουν" χρήμα στα μέταλλα. Ωστόσο, όταν ένας αριθμός δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ, οι επενδυτές το παρατηρούν. Και όταν εμφανιστεί αρκετές φορές αρχίζει να διαμορφώνει το μέλλον.
Οι τιμές των δύο μετάλλων μπορούν να εξισορροπηθούν με δύο τρόπους. Αν ο χρυσός δεν μεταβληθεί πολύ από τα 5.100 δολάρια η ουγγιά, το ασήμι θα πρέπει να πέσει στα 72 δολάρια περίπου για να αποκατασταθεί ο μακροπρόθεσμος μέσος όρος του λόγου 70. Αυτό θα σήμαινε πτώση περίπου 35% για το ασήμι. Αν το ασήμι παραμείνει στα 110 δολάρια, ο χρυσός θα πρέπει να συνεχίζει το ανοδικό ράλι στα 7.700 δολάρια η ουγγιά.
