Η ανάπτυξη δεν είναι ένας από τους στόχους ενός CEO. Είναι, ουσιαστικά, η ίδια του η αποστολή. Καμία επιχείρηση δεν ευημερεί μακροπρόθεσμα χωρίς να μεγαλώνει, και κανένας επικεφαλής δεν αφήνει πίσω του κληρονομιά χωρίς να έχει αναπτύξει αυτό που του εμπιστεύτηκαν να ηγηθεί. Υπάρχει, όμως, μία δύναμη που δοκιμάζει διαρκώς αυτή την αποστολή: η ηγεσία της αλλαγής. Η ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται μένοντας ακίνητος. Σε μια εποχή αβεβαιότητας και ταχύτατων ανατροπών, οι ηγέτες καλούνται να παίρνουν τολμηρές αποφάσεις χωρίς πλήρη εικόνα, να κινητοποιούν ανθρώπους μέσα στην αμφισημία, και να κρατούν σταθερή την απόδοση ενώ απορροφούν εξωτερικά σοκ. Η αλλαγή δεν είναι η εξαίρεση στον κόσμο ενός CEO. Είναι το μόνο του σταθερό δεδομένο.
Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν πόσο πραγματική είναι αυτή η δοκιμασία. Σε πρόσφατη παγκόσμια έρευνα της PwC, σχεδόν τέσσερις στους δέκα CEOs παραδέχθηκαν ότι η εταιρεία τους δεν θα είναι βιώσιμη σε μια δεκαετία αν συνεχίσει στην τρέχουσα πορεία της. Δεν πρόκειται για έλλειψη φιλοδοξίας. Πρόκειται για ειλικρινή αναγνώριση ότι το περιβάλλον γύρω από την ανάπτυξη έχει γίνει πιο απαιτητικό από ποτέ. Η γεωπολιτική αστάθεια, για παράδειγμα, πέρασε μέσα σε λίγους μήνες από δευτερεύον ρίσκο σε κορυφαία ανησυχία των επικεφαλής επιχειρήσεων παγκοσμίως: το ποσοστό όσων τη θεωρούν τον σημαντικότερο βραχυπρόθεσμο κίνδυνο διπλασιάστηκε σχεδόν, από 28% τον Σεπτέμβριο του 2025 σε 56% φέτος.
Η δοκιμασία, όμως, δεν σταματά στο επίπεδο της στρατηγικής. Συνεχίζεται, πιο σιωπηλά, μέσα στους ίδιους τους οργανισμούς. Σε έρευνα της Gartner σε στελέχη ανθρώπινου δυναμικού, το 73% δήλωσε ότι οι εργαζόμενοι έχουν κουραστεί από τη συνεχή αλλαγή, ενώ το 74% παραδέχθηκε ότι τα στελέχη μέσης διοίκησης δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένα να την καθοδηγήσουν. Εκεί ακριβώς κολλάνε οι περισσότερες στρατηγικές ανάπτυξης: όχι στον σχεδιασμό τους, αλλά στη μετάφρασή τους σε καθημερινή πράξη, από ανθρώπους που έχουν ήδη κουραστεί να ακούν για το επόμενο μεγάλο βήμα.
Αυτή η δοκιμασία δεν είναι ξένη στους Έλληνες επιχειρηματίες και CEOs. Μια δεκαετία κρίσης τούς έμαθε να λειτουργούν με λιγότερους πόρους και περισσότερη σαφήνεια στις προτεραιότητές τους. Το ζήτημα σήμερα δεν είναι αν διαθέτουν αυτό το ένστικτο. Είναι αν διαθέτουν το κατάλληλο πλαίσιο ώστε να το μετατρέψουν σε συστηματική πρακτική, τη στιγμή μάλιστα που όλο και περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις κοιτούν έξω από τα σύνορα και χρειάζονται εργαλεία που αντέχουν τη σύγκριση με διεθνή πρότυπα.
Ακριβώς εδώ κινείται η νέα πρωτοβουλία του CEO Clubs Greece. Η Σχολή Ηγετικής Πρακτικής του οργανισμού, που λειτουργεί εδώ και πέντε χρόνια, ενώνει τις δυνάμεις της με το American Management Association για να φέρει στην Ελλάδα ένα πρόγραμμα χτισμένο γύρω από αυτό ακριβώς το δίδυμο: πώς αποφασίζει ένας ηγέτης πού θα επενδύσει την ανάπτυξή του, και πώς οδηγεί έπειτα την αλλαγή που αυτή η απόφαση συνεπάγεται, χωρίς να εξαντλήσει την ίδια του την ομάδα στην πορεία.
Το νέο αυτό πρόγραμμα "Leading Growth and Strategic Change" θα πραγματοποιηθεί στις 8 και 9 Οκτωβρίου στο ClubHouse του CEO Clubs Greece στη Μαρίνα Φλοίσβου. Η δομή του ακολουθεί πιστά τη λογική του τίτλου του: η πρώτη ημέρα είναι αφιερωμένη στην ανάπτυξη, στο πώς διαβάζει κανείς σωστά ένα πολύπλοκο περιβάλλον και διαμορφώνει μια στρατηγική που δεν καταρρέει στην πρώτη αναταραχή. Η δεύτερη είναι αφιερωμένη στην αλλαγή, στο πώς κινητοποιείται μια ομάδα, πώς εκτελείται μια στρατηγική με συνέπεια, και πώς εξασφαλίζεται ότι η ηγεσία δεν εξαρτάται από ένα μόνο πρόσωπο.
Το διήμερο ανοίγει με μια εισαγωγή από τον Patrick Faniel, Managing Director EMEA του AMA, εμπνευσμένη από το βιβλίο του "What Leadership Is For". Η θέση του εκεί είναι ξεκάθαρη: οι ηγέτες έχουν σήμερα στη διάθεσή τους δώδεκα διαφορετικά πεδία πάνω στα οποία θα μπορούσαν να επενδύσουν την ανάπτυξή τους, όμως όσοι πετυχαίνουν πραγματική διαφοροποίηση δεν επιδιώκουν να είναι εξαιρετικοί σε όλα ταυτόχρονα: επιλέγουν, συνειδητά, το πολύ τρία.
Στη συνέχεια, τον ρόλο του facilitator αναλαμβάνει ο Henry Dumortier, στέλεχος του AMA με τριάντα χρόνια εμπειρίας σε μετασχηματισμούς οργανισμών όπως η GE, η Goodyear και η Zep Inc. Δεν διδάσκει με τη μορφή διάλεξης. Φέρνει τους συμμετέχοντες αντιμέτωπους με πραγματικές συνθήκες πίεσης μέσα από προσομοιώσεις και συγκεκριμένα εργαλεία, δουλεύοντας πάνω στις πραγματικές τους προκλήσεις αντί για θεωρητικά παραδείγματα.
Υπάρχει και μια λεπτομέρεια που αξίζει προσοχή: για πρώτη φορά, η Σχολή ανοίγει τη συμμετοχή όχι μόνο σε CEOs και επιχειρηματίες, αλλά και στα ανώτατα στελέχη των ομάδων τους. Δεν είναι τυχαίο. Μια στρατηγική που αποφασίζεται στην κορυφή αλλά δεν μιλιέται στην ίδια γλώσσα ένα επίπεδο πιο κάτω, σπάνια επιβιώνει την πρώτη δυσκολία. Η ευθυγράμμιση δεν χτίζεται με ένα μήνυμα προς τους πάντες. Χτίζεται όταν οι άνθρωποι που θα την υλοποιήσουν κάθονται στο ίδιο τραπέζι με αυτόν που την αποφάσισε.
"Οι περισσότεροι ηγέτες σήμερα γνωρίζουν πολύ καλά πού θέλουν να οδηγήσουν την επιχείρησή τους," αναφέρει η Γεωργία Καρτσάνη, Ιδρύτρια και Πρόεδρος του CEO Clubs Greece. "Αυτό που αμφισβητούν συχνότερα είναι αν ο οργανισμός τους μπορεί να τους ακολουθήσει με την ταχύτητα που η ίδια η αγορά επιβάλλει. Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι ειλικρίνεια. Και είναι ακριβώς το κενό που θέλαμε να καλύψουμε ενώνοντας τις δυνάμεις μας με το American Management Association.
Το "Leading Growth and Strategic Change" δεν είναι άλλη μια θεωρία για την ηγεσία. Είναι δύο μέρες που μετατρέπουν μια στρατηγική σε σχέδιο δράσης, με εργαλεία και τεχνικές δοκιμασμένες σε πραγματικές συνθήκες πίεσης, ώστε ένας CEO να σταθεί δίπλα στην ομάδα του και να αποφασίσουν μαζί τι θα κάνουν και πώς θα το κάνουν πράξη. Πιστεύω βαθιά ότι οι Έλληνες ηγέτες έχουν ήδη αποδείξει πως αντέχουν στις πιο δύσκολες συνθήκες. Αυτό που θέλουμε να τους προσφέρουμε τώρα είναι το πλαίσιο που θα μετατρέψει αυτή την αντοχή σε διαρκή ανάπτυξη, με σαφήνεια και τόλμη. Και αυτή παραμένει, εξάλλου, η δέσμευση του CEO Clubs Greece και της Σχολής Ηγετικής Πρακτικής: να στεκόμαστε δίπλα στις πραγματικές ανάγκες των μελών μας, όποτε αυτές αλλάζουν, και να χτίζουμε μαζί τους την ηγεσία που θα χρειαστεί η επόμενη μέρα."
